Column: Lekker hardlopen naast m'n zoon die sinds kort kan fietsen

  • 03.02.2010

Raymond Obdam (44) woont in De Meern en werkt als senior P&O-adviseur bij een woningbouwcorporatie. Hij is getrouwd met Monique en heeft twee kinderen: Enrico (5) en Jordhi (bijna 4).

Sinds ik kinderen heb, heb ik leren goochelen met tijd. Het is elke dag weer een race tegen de klok om de kinderen te brengen of te halen en zelf aan het werk te gaan. Je wordt er wel inventief van. Mijn tijd in de auto benut ik altijd door te bellen. Meestal zijn dat zakelijke telefoontjes en als ik wat tijd overhoud, bel ik mijn familie of vrienden. Zo probeer ik efficiënt met mijn tijd om te gaan.

Ik vind het belangrijk dat ik mijn twee kinderen zie opgroeien. Daarom werk ik sinds de geboorte van Enrico vier dagen in de week. Op woensdag, donderdag en vrijdag werk ik 8,5 uur, op maandag 6,5 uur en op dinsdag ben ik vrij. Mijn vader werkte vroeger heel veel en ik vond het jammer dat ik hem niet zo vaak zag. Daarom wil ik meer tijd met mijn kinderen doorbrengen. Ik neem mijn vader niets kwalijk, want het waren destijds andere tijden. Mijn vrouw en ik kunnen nu rondkomen met onze parttime banen, maar dat was mijn ouders vroeger niet gelukt.

Ik geniet van mijn vrije dag. Op dinsdag ga ik vaak lekker naar buiten met de kinderen. Jordhi kan sinds kort zonder zijwieltjes fietsen. Als hij gaat fietsen, doe ik m'n hardloopkleren aan en gaan we samen op pad. Heerlijk. Op dinsdagmiddag heeft Enrico zwemles. Als hij in het water ligt, lees ik in de kantine een boekje voor aan Jordhi.

Om me heen zie ik steeds meer mannen die de opvoeding van hun kind met hun werk combineren. Toch is deeltijdwerk van mannen nog niet volledig geaccepteerd. Mannen zijn nog bang dat er raar naar hen gekeken wordt als ze niet fulltime werken. Ik heb als personeelsmanagementadviseur bij de politie gewerkt en mensen die daar een dag in de week ouderschapsverlof opnamen, kregen voor 75 procent doorbetaald. Het waren vooral vrouwen die daar gebruik van maakten.

Hoewel ze mij op mijn werk ook wel eens vragen of ik niet meer wil werken, vind ik het toch prettig om niet fulltime te werken. Misschien ga ik straks, wanneer allebei de jongens op school zitten, 36 uur werken. Na de zomer wordt de logistieke puzzel iets makkelijker omdat ze dan allebei naar dezelfde school gaan. Ik hoop dat ik dan wat meer tijd overhoud. Om hard te lopen bijvoorbeeld. Vroeger liep ik marathons, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Hopelijk komt daar straks verandering in en kan ik als de kinderen naar school zijn weer wat langere afstanden lopen. Al zal ik mijn fietsende zoon dan wel naast me moeten missen.