Column: Eerst de kinderen naar school, dan het vliegtuig naar Londen

  • 07.12.2009

Ruud Klasens (46) woont in Leiden en werkt als salesmanager. Hij is getrouwd met Anneke en heeft drie kinderen: Hannah (8), Emma (6) en Ties (5).

De Fokke & Sukke Familiekalender is een belangrijk onderdeel in ons leven. Mijn vrouw en ik gaan geregeld even samen zitten om onze planning voor de komende dagen door te nemen. Zondag is een mooie dag daarvoor. Drankje erbij en agenda's vergelijken. Wie brengt de kinderen naar school? Wie haalt ze op van de naschoolse opvang en wie brengt ze op zondag naar zwemles?

Een goede planning en veel overleg is noodzakelijk in ons leven. Mijn vrouw Anneke en ik hebben drie kinderen. Ik werk vijf dagen in de week, Anneke vier. Toch lukt het ons prima om onze banen met de opvoeding van de kinderen te combineren. Ik reis vrij veel voor mijn werk. Ik heb jaren achter elkaar gehad dat ik elke week wel een keer naar Engeland of Spanje moest. Dan bracht ik 's morgens op de fiets de kinderen weg en racete ik daarna door naar het station om de trein naar Schiphol te halen. Dan checkte ik snel in en was ik keurig om 9.45 uur in Londen. Zo blijkt maar weer: als je goed plant, is er veel mogelijk.

Mijn vrouw en ik overleggen gedurende de dag ook vrij veel. Dat gaat gewoon via korte mailtjes of sms-jes. Als ik 's avonds iets wil afspreken, moet ik wel zeker weten dat iemand anders de kinderen van school kan halen.

Wij houden allebei van ons werk en zouden niet minder willen werken. In de branche waarin ik werk, is het niet echt gangbaar om parttime te werken. Ik zou dat ook niet eens willen, want daarvoor vind ik mijn werk te leuk.

Maar het feit dat je vijf dagen werkt, betekent niet dat je geen zorgtaken kunt verrichten. Ik vind het niet meer dan normaal dat mannen en vrouwen die zorgtaken delen. Ik doe elke dag boodschappen, soms in de lunchpauze, en kook ook elke dag. 's Avonds smeer ik de boterhammen voor de kinderen voor in hun trommeltjes van de volgende dag.

Verder hebben we hulp van buitenaf. We hebben twee werksters en de hond wordt uitgelaten door een hondenuitlaatdienst. Dat is ideaal. De hondenuitlaatdienst komt met een busje langs, haalt de hond uit huis en gaat lekker met hem op pad. Ze hebben gewoon onze huissleutel. Daarnaast haalt ons nichtje de kinderen op om eenmaal per week tussen de middag thuis een boterham te eten en haalt ze de kinderen één keer per week eerder op van de opvang. Inmiddels hebben zo veel mensen onze huissleutel dat we onze huisdeur net zo goed open kunnen laten staan.

Heel af en toe voel ik me wel eens schuldig dat ik de kinderen door de week niet zo vaak zie. Op zulke momenten ga ik eerder naar de naschoolse opvang om ze op te halen. Maar wat blijkt dan meestal? Dat ze liever nog even op de opvang blijven om met hun vriendjes te spelen. Dan ga ik er maar weer vandoor. Naar huis, om de hond uit te laten.

Hoe denken mannen over deeltijdwerk? Op deze plek verschijnt maandelijks een column van een man over dit onderwerp.